غزلیات

تمام وجود تو زیبا و دلنشین است و همه جای تو خوش‌منظر و دل‌آراست. قلب من از ناز و کرشمه‌های شیرین و شکرین تو، غرق در شادی و لذت می‌شود.

وجود تو همچون گلبرگ تازه و شاداب، لطیف و نازک است و قد و قامت تو همانند سروی در باغ بهشت، تماشایی و زیباست.

شیوه رفتار و ناز و ادای تو شیرین است؛ خطوط چهره و خال صورتت بسیار ملیح و زیباست. چشمان و ابروانت دیدنی و قد و بالای تو بسیار دل‌انگیز است.

هم باغ خیال من با تصور زیبایی‌های تو رنگین و پرنقش‌ونگار شده است و هم جان و مشام من با بوی خوش زلفان تو که چون گل یاسمن معطر است، تازه و شاداب گشته است.

در طریق عشق که مسیری پر از طوفان‌های بلا و سختی است و عبور از آن بسیار دشوار است، من تنها به امید و آرزوی وصال تو، دل خود را شاد و قانع نگاه داشته‌ام.

چه می‌توانم درباره چشمان خمار و بیمارگونه تو بگویم؟ همان چشمانی که با وجود آن حالتِ مستی و ناتوانی، درد و رنج مرا با دیدن رخسار زیبای تو درمان می‌کنند.

اگرچه در بیابانِ جست‌وجوی محبوب، از هر طرف خطرات بسیاری در کمین است، اما من (حافظ) که دل‌باخته‌ام، با تکیه بر عشق و تولای تو، با خوشی و امید به مسیر خود ادامه می‌دهم.