غزلیات

هر کس حرمت و حقوق بندگان خاص خداوند را رعایت کند و حافظ جایگاه آنان باشد، خداوند نیز در تمامی لحظات و مراحل زندگی، او را از هرگونه بلا و آسیب حفظ خواهد کرد.

رازهای دل و سخنان عاشقانه درباره محبوب را تنها با خودِ او در میان می‌گذارم، چرا که تنها یک دوستِ همدل و آشناست که ارزش و معنای کلمات و اسرار عاشقانه را درک می‌کند.

ای دل، چنان در زندگی درست و پاک رفتار کن که اگر در مسیر کمال دچار خطا یا لغزشی شدی، فرشتگان با دعای خیرِ خویش تو را یاری کنند و از سقوط حفظ نمایند.

اگر خواهان آن هستی که معشوق پیمان دوستی‌اش را با تو نشکند، تو نیز باید مراقب باشی که سررشته این پیوند را محکم نگه‌داری و به آداب عشق پایبند باشی.

ای نسیم صبا، اگر دل مرا در میان گره‌های زلفِ یار دیدی، از روی لطف و مهربانی به او بگو که از دلِ من به خوبی مراقبت کند.

هنگامی که از معشوق خواستم که دلِ مرا حفظ کند، پاسخی داد که گویای فروتنی است: از دستِ بنده چه کاری ساخته است؟ محافظت واقعی تنها از جانب خداوند برمی‌آید.

تمام دارایی و وجودم را فدای آن یاری می‌کنم که حق دوستی، مهر و وفاداری را به درستی به جا می‌آورد.

گرد و غبار مسیرِ عبور تو کجاست؟ می‌خواهم آن را به دست بیاورم تا به عنوان یادگاری ارزشمند، در نسیم صبا (یا به همراه نسیم صبا) از آن محافظت کنم.