غزلیات

اکنون که گل در طبیعت همچون جامی از شراب زلال و گوارا جلوه‌گر شده است، بلبل با هزاران لحن و نغمه در حال ستایش زیبایی آن است.

دفترهای درس و بحث‌های پیچیده علمی و تفسیرهای دشوار همچون کشاف را کنار بگذار و به سوی صحرا و طبیعت برو که وقتِ این مشغله‌های خشک نیست.

آن عالم و فقیه که در مدرسه می‌نشیند، دیروز مست بود و فتوا داد که اگرچه شراب حرام است، اما از مال موقوفات و بیت‌المال خوردن بسیار بهتر است.

تو حق نداری درباره شراب (یا هر پدیده‌ای) که آیا تلخ است یا زلال، داوری کنی؛ پس آن را با جان و دل بپذیر، چرا که هر آنچه ساقی ما عطا می‌کند، عین لطف و عنایت است.

از مردم کناره بگیر و همچون عنقا (سیمرغ افسانه‌ای) در انزوا باش، چرا که آوازه و شهرتِ گوشه‌نشینانِ وارسته، شرق تا غرب عالم را در می‌نوردد.

سخنانِ مدعیانِ پوچ و خیالاتِ هم‌قطارانِ نادان، حکایتی بی‌ارزش و تکراری است؛ درست مانند مقایسه کارِ بی‌ارزش بافنده حصیر با هنرِ زردوزِ ماهر که سنخیتی با هم ندارند.

ای حافظ، خاموش باش و این سخنان گران‌بها و حکمت‌آمیز را پنهان کن و حفظ نما؛ زیرا که بازارِ زمانه پر از آدم‌های فریبکار و دغل‌باز است که قدرِ این جواهرات را نمی‌دانند.