غزلیات

با وجود این که شراب‌نوشیدن لذت‌بخش است و نسیم بهاری بوی گل را در فضا می‌پراکند، اما به خاطرِ صدای ساز و طرب، باده ننوش که بازرس و مامورِ سخت‌گیرِ شهر در کمین است.

اگر شراب و هم‌پیاله‌ای نصیبت شد، با عقل و تدبیر و هوشیاری بنوش؛ چرا که روزگار، آشفته و فتنه آمیز است و هرگونه بی‌احتیاطی ممکن است برایت دردسر ایجاد کند.

درون لباسِ زاهدانه و وصله‌دارِ خود، پیمانه را پنهان کن؛ زیرا زمانه چنان بی‌رحم و خون‌ریز است که همچون چشمِ ظروف شراب (که همیشه باز و ناظر است) مراقبِ اعمالِ توست.

ما به وسیله اشکِ چشم، خرقه خود را از آلودگی به شراب می‌شوییم؛ زیرا اکنون هنگامه‌ای است که باید تظاهر به زهد و پرهیزکاری کرد.

از این فلکِ وارونه و کج‌مدار انتظارِ خوشیِ خالص نداشته باش، چرا که در این دنیا، حتی بخش‌های زلال و صاف هم با تلخی و ناخوشی آمیخته‌اند.

آسمانِ بلند، مانند غربالی است که خون می‌افشاند و ریزه‌هایی که از آن فرو می‌ریزد، سرِ پادشاهان بزرگ چون کسری و تاجِ پادشاهانِ پرقدرت مثل پرویز است.

ای حافظ، تو با شعرِ دلنشینت سرزمین‌های عراق و فارس را تسخیر کردی؛ اکنون برخیز که زمانِ آن رسیده تا شعر تو در بغداد و تبریز نیز نفوذ کند.