دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸
فروغی بسطامی
زلفین سیه که در بناگوش تواند
سر بر سر هم نهاده بر دوش تواند
سایند سر از ادب به پایت شب و روز
آری دو سیاه حلقه در گوش تواند