دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
فروغی بسطامی
دوشینه فتادم به رهش مست و خراب
از نشهٔ عشق او نه از بادهٔ ناب
دانست که عاشقم ولی می پرسید
این کیست، کجایی است، چرا خورده شراب