دیوان اشعار - غزلیات

چشمان سیاه تو همچون جنگجویی است که کمانش را کشیده و آماده پرتاب است؛ نگاه نافذ تو نیز همان تیری است که دقیقاً بر هدف (قلب من) می‌نشیند.

هر عاشق سینه‌سوخته‌ای که امروز به دست تو و با تیغِ زیبایی‌ات از پا درآمده، در روز قیامت شاکیِ تو نخواهد بود، بلکه در پیشگاه خداوند از تو دفاع خواهد کرد و خواهانِ بخشش برای تو خواهد بود.

خونِ عاشقی که توسط تو ریخته شده، آن‌قدر ارزشمند است که فرشتگان برای شرافت بخشیدن به آن، بر آن خون درود می‌فرستند و آن را تقدیس می‌کنند.

هر آهویی (عاشقی) که شایستگیِ گرفتار شدن در دامِ تو را داشته باشد، با افتخار و از روی غرور، پای بر جایگاهِ صید تو می‌گذارد و تسلیم می‌شود.

تو بسیاری از دل‌ها را اسیرِ گیسو و چالِ چانه‌ات کرده‌ای؛ درست همان‌طور که یوسفِ پیامبر در چاه افکنده شد، اکنون بسیاری از عاشقانِ عزیز و بزرگ‌منش در بندِ زیباییِ تو گرفتارند.

پادشاهان جهان با هیچ ترفند و نیروی نظامی نتوانسته‌اند سرزمینی (دل‌هایی) را فتح کنند که تو با لشکرِ زیبایی‌ات به‌راحتی در تصرفِ خود درآورده‌ای.

در روز قیامت که همه برای حساب‌رسیِ اعمال جمع می‌شوند، گناهانِ تو (در به بند کشیدنِ دل‌ها) آن‌چنان بزرگ و فراتر از حد است که در شمارشِ معمولیِ گناهان نمی‌گنجد.

کسانی که باده‌های دنیوی نوشیده‌اند، هرگز لذت و کیفیتی را که در نگاه‌های گاه‌به‌گاهِ تو نهفته است، تجربه نکرده‌اند؛ مستیِ ناشی از نگاه تو برتر از هر شرابی است.

هر جا که چهره‌ی درخشانِ تو جلوه‌گری کند، خورشیدِ تابان در برابر نورِ آن رنگ می‌بازد و ناپدید می‌شود.