آی واژه - فروغ فرخزاد - دیوار

تا نهان سازم از تو بار دگر راز این خاطر پریشان را

می کشم بر نگاه ناز آلود نرم و سنگین حجاب مژگان را

دل گرفتار خواهشی جانسوز از خدا راه چاره می جویم

پارساوار در برابر تو سخن از زهد و توبه می گویم

آه ... هرگز گمان مبر که دلم با زبانم رفیق و همراهست

هر چه گفتم دروغ بود ، دروغ کی تو را گفتم آنچه دلخواهست

تو برایم ترانه می خوانی سخنت جذبه ای نهان دارد

گوئیا خوابم و ترانهٔ تو از جهانی دگر نشان دارد

شاید این را شنیده ای که زنان در دل (آری) و (نه) به لب دارند

ضعف خود را عیان نمی سازند راز دار و خموش و مکارند

آه ، من هم زنم ، زنی که دلش در هوای تو می زند پر و بال

دوستت دارم ای خیال لطیف دوستت دارم ای امید محال

دیوار