دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰
فیض کاشانی
از شرم گناه شاید از خون گریم
از ابر بهار بر خود افزون گریم
اشگی باید که نامه ام شسته شود
چون عمر وفا نمی کند چون گریم