دیوان اشعار - رباعیات

فیض کاشانی

رباعی شمارهٔ ۳۷

فیض کاشانی
کو همت عالئی که تا پست شوم کو نیستی ز خویش تا هست شوم
کی می گذرد بعاقلی عمر عزیز ای عشق بیار باده تا مست شوم