دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹
فیض کاشانی
از غیب رسد، بدل سروشی هر دم
دلراست بدان سروش گوشی هردم
گه نغمهٔ حزن میرسد گاه طرب
نیشی است بهر دمی و نوشی هر دم