دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۲
فیض کاشانی
گه در غزلم سخن کشد جانب راز
گاهی بقصیده میشود دور و دراز
نازم برباعی سخن کوته کن
تا باز شود بحرف لب بندد باز