دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۴
فیض کاشانی
این گلشن دهر عاقبت گلخن شد
هر دوست که بود جز خدا دشمن شد
جز مهر خدای هرچه در دل کشتم
حاصل اندوه و دانه صد خرمن شد