دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰
فیض کاشانی
ای فیض بسی موعظه گفتی بعبث
در گوش نکردی درو سفتی بعبث
نوری بدل کسی نمی بینم من
بس خانهٔ تاریک که رفتی بعبث