آی واژه - فیض کاشانی - دیوان اشعار

سکینهٔ دل و جان لا اله الا الله نتیجهٔ دو جهان لا اله الا الله

زبان حال و مقال همه جهان گوید بآشکار و نهان لا اله الا الله

بگوش جان رسدم اینسخن بهر لحظه ز جزو جزو جهان لا اله الا الله

ز شوق دوست ببانگ بلند میگوید همه زمین و زمان لا اله الا الله

تو گوش باش که تا بشنوی زهر ذره چو آفتاب عیان لا اله الا الله

همین نه مومن توحید میکند بشنو ز سومنات مغان لا اله الا الله

نوشتهٔ اند بگرد عذار مغبچکان بخط سبز عیان لا اله الا الله

جمال و زیب بتان غمزه های معشوقان برمز کرد بیان لا اله الا الله

بگلستان گذری کن ببرگ گل بنگر ز رنگ و بوی بخوان لا اله الا الله

بباغ بنگر و آثار را تماشا کن شنو ز سرو روان لا اله الا الله

گذر بکوه بکن یا برو بدریا بار شنو ز گوهر و کان لا اله الا الله

ببر و بحر گذر کن بخشک و تر بنگر شنو ز این و ز آن لا اله الا الله

بگوش و هوش تو آید بهر طرف که روی اگر چنین و چنان لا اله الا الله

بکن تو پنبهٔ غفلت ز گوش و پس بشنو ز نطق خرد و کلان لا اله الا الله

ببحر وحدت در رو بنالهٔ بم و زیر بر آر از ته جان لا اله الا الله

همین نه ورد زبان کن ز جان و دل میگوی بناله و بفغان لا اله الا الله

سرود اهل معاصیست نغمهٔ دف و چنگ سرود متقیان لا اله الا الله

سحر ز هاتف غیبم ندا بگوش آمد که ایها الثقلان لا اله الا الله

میان صوفی و پیرمغان سخن میرفت چه گفت پیر مغان لا اله الا الله

ز پیر میکده کردم سوالی از توحید بباده گفت بدان لا اله الا الله

بگفتن دل و جان فیض اقتصار مکن بگو بنطق و زبان لا اله الا الله

دیوان اشعار - غزلیات