دیوان اشعار - غزلیات

فیض کاشانی

غزل شمارهٔ ۸۲۶

فیض کاشانی
دل بعشق خدای یکتا ده قطره ای را راهی بدریا ده
تا نماند ز عاشقان اثری خاک مجنون بآب لیلی ده
جان فرهاد وقف شیرین آر دل وامق بمهر عذرا ده
کنده تن ز پای جان بردار مست و شوریده سر بصحرا ده
ساقیا جرعهٔ خرد سوزی بمن رند بی سر و پا ده
صاف اگر نیست دردی بمن آر هستی از مستیم بیغما ده
زاهدانرا بهشت و حور و قصور عاشقان را بنزد خود جاده
دلم از فرقتت بجان آمد جان من یکدمک دلم واده
تا بسوزد ز تاب رخسارت فیض را دیدهٔ تماشا ده
زاهدا دل بده بقصهٔ عشق آهن کهنه را بحلوا ده
تا کی از هر هوا بتی سازی دل بعشق خدای یکتا ده