آی واژه - فیض کاشانی - دیوان اشعار

بلبل از گلزار میگوید سخن کرکس از مردار میگوید سخن

گل ز لطف رنگ و بو دم میزند خار از آزار میگوید سخن

یار حرف یار دارد بر زبان غیر از اغیار میگوید سخن

زاهد از حور و قصور و انگبین عشق از دیدار میگوید سخن

عابد از سجاده و تسبیح و ذکر کافر از زنار میگوید سخن

عاقل از ناموس و رسم و نام و ننگ مست از خمار میگوید سخن

پادشاه از تاج و تخت و لشکری لشکر از پیکار می گوید سخن

اهل علم از درس و بحث و مدرسه تاجر از تجار می گوید سخن

در طبیعی بحث دارد فلسفی صوفی از اسرار می گوید سخن

عارف از حق واعظ عقبی پرست از بهشت و نار می گوید سخن

مفتی از دستار و ریش و طیلسان قاضی از دینار می گوید سخن

بانو از اسباب طبخ آش و نان خواجه از بازار می گوید سخن

شاعر از رخساره و زلف بتان هرزه گو بسیار می گوید سخن

هر کسی کاری که دروی ماهر است بیشکی ز آن کار می گوید سخن

چون نصیبی دارد از هر پیشه فیض در همه اطوار می گوید سخن

دیوان اشعار - غزلیات