دیوان اشعار - غزلیات

فیض کاشانی

غزل شمارهٔ ۵۱۲

فیض کاشانی
یار بما نکرد صبر و شکیب را وداع ناله ما اثر نکرد صبر و شکیب را وداع
یار نظر نمیکند ناله اثر نمیکند غصه سفر نمیکند صبر و شکیب را وداع
یار زما کرانه کرد شرم و حیا بهانه کرد صبر مرا روانه کرد صبر و شکیب را وداع
یار بعشق اشاره کرد عشق بناله چاره کرد جامهٔ صبر پاره کرد صبر و شکیب را وداع
آتش عشق درگرفت ناطقه رخت بر گرفت عقل ره سفر گرفت صبر و شکیب را وداع
آتش عشق تیز شد جان بره گریز شد باقی صبر نیز شد صبر و شکیب را وداع
عشق شکیب میبرد جامهٔ صبر می درد کس غم ما نمیخورد صبر و شکیب را وداع
فیض ز عشق مست شد مست می الست شد دین و دلش ز دست شد صبر و شکیب را وداع