آی واژه - فیض کاشانی - دیوان اشعار

مراست دیدن روی تو بی نقاب لذیذ چنانکه تشنهٔ دو روزه است آب لذیذ

بود لذیذ مرا در بهشت ذوق و صال چنانکه عابد صد ساله را ثواب لذیذ

بود مراد تو ترک حساب ای زاهد مراست چون و چراهاش در حساب لذیذ

مرا بروز قیامت پس از لقای حبیب بود جوار وی و پرسش و خطاب لذیذ

ز حور و قصر بلوز و عسل مگوی که من جزاوم هیچ نباشد بهیچ باب لذیذ

بود ز چشم خوش یار لذت مستیم چنانکه عامه را مستی شراب لذیذ

از این جهان غم او انتخاب کردم من که نزد من غم او هست بیحساب لذیذ

بود ز سینهٔ بربان خود مرا لذت چنانکه گرسنهٔ را بود کباب لذیذ

نماند صحبت اصحاب را دگر فیضی مراست فیض همین صحبت کتاب لذیذ

دیوان اشعار - غزلیات