آی واژه - فریدون مشیری - گناه دریا

ستاره گم شد و خورشید سر زد پرستویی به بام خانه پر زد

در آن صبحم صفای آرزویی شب اندیشه را رنگ سحر زد

پرستو باشم و از دام این خاک گشایم پر به سوی بام افلاک

ز چشم انداز بی پایان گردون در آویزم به دنیایی طربناک

پرستو باشم و از بام هستی بخوانم نغمه های شوق و مستی

سرودی سر کنم با خاطری شاد سرود عشق و آزادی پرستی

پرستو باشم از بامی به بامی صفای صبح را گویم سلامی

بهاران را برم هر جا نویدی جوانان را دهم هر سو پیامی

تو هم روزی اگر پرسی ز حالم لب بامت ز حال دل بنالم

وگر پروا کنم بر من نگیری که می ترسم زنی سنگی به بالم