از دیار آتشی
یک آسمان پرنده
فریدون مشیری
یک آسمان پرنده، رها، روی شاخه ها،
در باغ بامداد.
یک آسمان پرنده،
سرگرم شستشو،
در چشمه سار باد!
یک آسمان پرنده،
در بستر چمن،
آزاد، مست، شاد؛
از پشت میله ها،
بغضی به های های شکستم،
قفس مباد!