آی واژه - فردوسی - شاهنامه - پادشاهی آزرم دخت

یکی دخت دیگر بد آزرم نام ز تاج بزرگان رسیده به کام

بیامد به تخت کیان برنشست گرفت این جهان جهان رابه دست

نخستین چنین گفت کای بخردان جهان گشته و کار کرده ردان

همه کار بر داد و آیین کنیم کزین پس همه خشت بالین کنیم

هر آنکس که باشد مرا دوستدار چنانم مر او را چو پروردگار

کس کو ز پیمان من بگذرد بپیچید ز آیین و راه خرد

به خواری تنش را برآرم بدار ز دهقان و تازی و رومی شمار

همی بود بر تخت بر چار ماه به پنجم شکست اندر آمد به گاه

از آزرم گیتی بی آزرم گشت پی اختر رفتنش نرم گشت

شد اونیز و آن تخت بی شاه ماند به کام دل مرد بدخواه ماند

همه کار گردنده چرخ این بود ز پروردهٔ خویش پرکین بود