دیوان اشعار - رباعیات
شمارهٔ ۳۰
فرخی سیستانی
گویند که معشوق تو زشتست و سیاه
گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه
من عاشقم و دلم بر او گشته تباه
عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه