دیوان اشعار - رباعیات
شمارهٔ ۱۷
فرخی سیستانی
گفتم: که بیا وعده دوشینه بیار
ورنه بخروشم از تو اکنون چو هزار
گفتا: دهم ای همه جفا، نک زنهار!
آواز مده که گوش دارد دیوار