دیوان اشعار - رباعیات
شمارهٔ ۴
فرخی سیستانی
این مشک سیه که یار را بالینست
پیرایه ماه و زینت پروینست
زلف سیهت بلای من چندنیست
باز این چه بلای خط مشک آگینست