دیوان اشعار - رباعیات
شمارهٔ ۲
فرخی سیستانی
پیوسته همی جفا نمایی تو مرا
از برداری مگر تو دیوان جفا
آگاهی نیست از وفا هیچ ترا
ای جان پدر نه شیر مرغست وفا