دیوان اشعار - رباعیات
شمارهٔ ۱
فرخی سیستانی
بگرستم زار پیش آن کام و هوا
گفتا مگری پند همی داد مرا
پنداشت مگر کآب نماند فردا
نتوان کردن تهی به ساغر دریا