دیوان اشعار - قطعات و ابیات بازماندهٔ قصاید
شمارهٔ ۱ - قطعه
فرخی سیستانی
خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم
تربیتی کن به آب لطف خسی را
گفت یکی بس بود و گر دوستانی
فتنه شود آزموده ایم بسی را
عمر دوباره ست بوسه من و هرگز
عمر دوباره نداده اند کسی را