دوبیتیها
دو بیتی شمارهٔ ۴۱
فایز دشتی
شب آمد تا شب وصلم دهد یاد
دهد خاک وجودم جمله بر باد
یقین می سوخت فایز ز آتش دل
نمی کردش گر آب دیده امداد