دوبیتیها
دو بیتی شمارهٔ ۳۰
فایز دشتی
برفت آن یار و از ما مهر برداشت
خیالش هم مرا آسوده نگذاشت
به فایز آنچه کرده آن جفاجو
نه باور کرد دل، نه عقل پنداشت