دوبیتیها
دو بیتی شمارهٔ ۱۷
فایز دشتی
مرا این زندگی از بوی یار است
وگرنه جان بدین پیکر چه کارست؟
کنون که هست فایز زنده ز آنست
دو چشم و دل به راه انتظار است