آی واژه - بیدل دهلوی - غزلیات

نگویمت به خطا سازیا صواب طلب کمینگر است زخود رفتنت شتاب طلب

اگر حقیقت انجام در نظر داری ز هرکجاگهرت می رسد حباب طلب

شکست آبله هرگام ساغری دارد سراغ آبی اگر خواهی از سراب طلب

گل نگاهی اگر چیده ای ز باغ وصال به روز هجر ز مژگان ترگلاب طلب

به رفع کلفت هر آفتی ست تدبیری گر آتشی به دل افتد زدیده آب طلب

جهان ز خبث تهی گشت تا تو بالیدی به صفرنه فلک از قدر خود حساب طلب

کسی ز مرگ اگر رسم زندگی خواهد تو هم ز عالم پیری بروشباب طلب

مقیم بیکسی آسوده از پریشانی ست چوگنج عافیت از خانهٔ خراب طلب

تو قاصد هوسی از عدم به سوی وجود حقیقت نفست خوانده شد جواب طلب

ز جنبش مژه درس اشارتت این است که هرزه است نگاه اندکی حجاب طلب

بهار می طلبی سیر رنگ کن بیدل ز جلوه آنچه طمع داری از نقاب طلب

غزلیات