رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹
باباافضل کاشانی
ای دل، ز شراب جهل، مستی تا کی؟
وی نیست شونده، لاف هستی تا کی؟
ای غرقۀ بحر غفلت، ار ابر نهای
تر دامنی و هوا پرستی تا کی؟