رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۷
باباافضل کاشانی
میزن نفسی، کاین دم از او میزاید
وین دم، دم ماست، گر تو را میشاید
گر در یابی، زنده بمانی جاوید
ور نه دم ماست، هم به ما میآید