رباعیات

باباافضل کاشانی

رباعی شمارهٔ ۷۷

باباافضل کاشانی
کوتاه کنم قصه که بس مشکل بود آرندۀ نامه هم بس مستعجل بود
پروای نوشتن بسی نیز نداشت دستم که گهی بر سر و گر بر دل بود