رباعیات
شمارهٔ ۱۰۳
ازرقی هروی
دردا و دریغا که چنین در هوسی
کردیم تن عزیز خس بهر خسی
زهر غم رو گار خوردیم بسی
از دست دل خویش ، نه از دست کسی