رباعیات
شمارهٔ ۹۹
ازرقی هروی
آن به که جهان را بدل شاد خوری
باده ز کف حور پریزاد خوری
پیوسته ز دست نیکوان باده خوری
با دست غم جهان ،چرا باد خوری ؟