رباعیات
شمارهٔ ۵۵
ازرقی هروی
ملک تو ، شها ، درخت نو بود ببار
وانگه اثر خزان برو کرد گذار
اکنون چو همی بشکفد از بوی بهار
آن میوه شکفته خوشترای شاه ببار