رباعیات
شمارهٔ ۴۹
ازرقی هروی
عشن تو مرا توانگری آرد بر
از دیده بلولو و ز رخسار بزر
با عشق توام عیش خوشست ، ای دلبر
آری ز توانگری چه باشد خوشتر ؟