آی واژه - ازرقی هروی - قصاید

از آن دو عارض سوسن نمای لاله اثر بنفشه وار فرو برده ام بزانو سر

ز فرقت رخ او بسکه خون همی بارم بسان چشم همایست چشم من بصور

بنفشه رویم و سیمین سرشک از آنکه بتم ز سیم خام برآرد همی بنفشۀ تر

عدوی عنبر و خصم شمامه گشتم ، از آنک شمامۀ ز نخش گرد گیرد از عنبر

غلام آن لب چون گوهر بدخشانم بدست صنع نهاده دروسی و دو گهر

لبش ز گوهر و بیجادۀ بدخشانی بطبع لعل تر آمد بسی و شیرین تر

اگر بخون من بی گناه قصد کنی مکن بتا ، حذر از خون بی گناه ، حذر

و گر ز داوری خون من نیندیشی خدای عز و جل بس میان ما داور

اگر چه بی طربم در غم تو ، بس باشد مدیح میر بسوی طرب مرا رهبر

امیر احمد بن عاصم آنکه همت او همی گواژه زند بر بلندی محور

گمان من بحقیقت چنین بود که یکیست سخای او و طلب کرده های اسکندر

قصاید