دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۹
اوحدی مراغهای
صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
وندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی
صد بار ز حق دور کنندت به قفا
گر یک سر موی روی در خلق کنی