دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۸
اوحدی مراغهای
تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
من فاش گریزم و به رازم خوانی
بس دست خجالت چو مگس بر سر خود
خواهم زدن آن روز که بازم خوانی