دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۶
اوحدی مراغهای
ای خاک تو آب سبزه زار صافی
تابوت تو سرو جویبار صافی
تا عمر مراغه بود هرگز ننشاند
مانند تو سرو در کنار صافی