دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۳
اوحدی مراغهای
گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
گه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
اینها همه از چه؟ تا به بازی دل من
خوش بر زنخ آوری، به چاه اندازی