دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
اوحدی مراغهای
آن زلف،که دارد از تو برخورداری
مانندهٔ میغست که بر خورداری
کی برخورم از قامت چون سرو تو من
کز هر طرفی هزار برخورداری