دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷۱
اوحدی مراغهای
یارا، گر از آن شربت شافی داری
یاری دو سه هوشمند کافی داری
مادر قرقیم بر لب آب روان
برخیز و بیا گر دل صافی داری