دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۷
اوحدی مراغهای
آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
در کشتن خصمت ننماید سستی
با پای تو این جا سر و پایی گردید
تا با سر دشمن تو گیرد کستی