دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۳
اوحدی مراغهای
چون دوست نماند دل و جانیم همه
چون تن برود روح و روانیم همه
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچ
عین همه ایم، اگر بداینم همه