دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۶۲
اوحدی مراغهای
یک شهر بجست و جوی آن دوست همه
بگذشته ز مغز و در پی پوست همه
گر زانکه طریق طلبش دانستی
از خود طلبش داری و خود اوست همه