دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۵۸
اوحدی مراغهای
ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
جانی داری، به لعل دلخواهش ده
خون جگرم برون شود، می خواهی
ای دیده، تو مردمی کن و راهش ده